UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki czemu działa lepiej Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Psychologia dla rodzica

Wychowanie dziecka jest najważniejszym i najwdzięczniejszym procesem każdego rodzica. Trudności  jakie spotykamy w czasie wychowania są różne, w zależności od wieku dziecka, jego płci, osobowości, czy struktury rodziny w jakiej się kształtuje. Ważne jest przede wszystkim, jakimi ludźmi jesteśmy my sami. To nas rodziców, dzieci biorą za wzór. To my kształtujemy ich światopogląd aby wiedziały co jest dobre a co złe. Uczą się obserwując nasze zachowanie i postępowanie. Jest to szczególnie ważne, oznacza bowiem, że cokolwiek mówimy i robimy, będzie miało długotrwały wpływ na nasze dziecko. Zdając sobie z tego sprawę, nie zapominajmy, że jesteśmy tylko ludźmi, popełniamy błędy i nie zawsze panujemy nad sytuacją. Pamiętajmy, ze nasza bezwzględna miłość, troska i wsparcie potrafią wiele zdziałać.

 

Pedagog szkolny

mgr Barbara Różańska


adres email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


Rodziców zapraszam od poniedziałku do piątku w godz. 8:00 - 14:00, pokój 55, V piętro

 
 
Co więc jest kluczem do sukcesu, który bardzo umownie nazywamy „wychowaniem dobrego, szczęśliwego człowieka".

Dbaj o to aby w twojej rodzinie;

- Główna metodą wychowawczą była nagroda.

- Nikt nie stosował przemocy.

- Reguły i zasady były wyznaczane precyzyjnie.

- Wszyscy okazywali sobie szacunek, respektowali prawo do indywidualności oraz własnego zdania.

- Obowiązki domowe były sprawiedliwie rozdzielone między członków rodziny.

- Dzieci nauczyły się odpowiedzialności za swoje czyny, słowa i rzeczy materialne.

- Dziecko było nagradzane tak często jak to jest możliwe.

Czytelny zestaw norm i zasad sprawia, że młody człowiek może się bezpiecznie poruszać w najbliższym otoczeniu. Ważne jest aby wyznaczane przez nas granice były stałe tzn. wyraźnie określone, jasno przekazane i konsekwentnie przestrzegane. Zapewniamy wtedy naszemu dziecku poczucie bezpieczeństwa i uczymy świata w którym to dorosły rodzic bądź nauczyciel ustala reguły.

Jeśli jednak dziecko przejmuje kontrolę nad dorosłymi, zaburza to świat dorosłego ale i także dziecka, ponieważ młody człowiek odczuwa niepewność i lęk, jeśli bowiem udało mu się podporządkować sobie rodziców, kto będzie stał na straży jego bezpieczeństwa? Kto go obroni, gdy przyjdzie prawdziwe zagrożenie?

Łatwo jest zostać rodzicem, ale BYĆ RODZICEM co zupełnie co innego. Pamiętajmy, ze nie jesteśmy rodzicami po to by zadowolić naszą partnerkę\partnera rodzinę, znajomych czy sąsiadów. Zapewnienie naszemu potomkowi (w miarę naszych możliwości najlepszych) najlepszych warunków rozwoju należy do NASZYCH OBOWIĄZKÓW.

Posiadamy wiele rodzicielskich zadań ale jeden jest fundamentalny KOCHAJMY NASZE DZIECI, OKAZUJMY IM MIŁOŚĆ I SZACUNEK, słuchajmy, rozmawiajmy z nimi a nie tylko mówmy do nich. Rozmawiajmy ze sobą jak najczęściej. Mówmy o sprawach ważnych dla nas i dla dziecka. Takie spotkania przy kuchennym stole są wartością bezcenną, zapadają w pamięć i budują z bliskimi o wiele skuteczniej niż wizyty u najlepszego specjalisty.

W dzisiejszych trudnych czasach stworzenie ciepłego domu rodzinnego wymaga od nas wysiłku o wiele większego niż dawniej. Wielopokoleniowe domy odchodzą w niepamięć, babcie i dziadkowie są często tak samo zapracowani jak my. Mamy coraz mniej czasu dla swoich bliskich. Bywa, że  zdani na siebie dopuszczamy do głosu negatywne emocje, zapominając o tym, że rodzicielstwo to najpiękniejszy dar, jaki mogliśmy otrzymać . Nie możemy się jednak poddawać, ponieważ nasz nastolatek potrzebuje silnych, mądrych i wspierających rodziców.

Postarajmy się nie doprowadzić do sytuacji w której to psycholog powie nam, jakie są marzenia, kłopoty czy radości naszego dziecka.

Psycholog kliniczny: mgr Monika Trzebińska